Weekend

Vandaag ging ik naar de Rolli days dan zijn de paleizen open die normaal gesloten zijn voor het publiek. Ik had me voor een aantal ingeschreven. Ik zag er al 2 op vrijdag eind van de middag en voor zaterdag had ik me voor 4 ingeschreven. Gelukkig nemen ze het niet zo nauw met de exacte tijd, dus ik ging naar  het 1e palazzo op zaterdag een half uur eerder, zodat ik dan beter de tweede kon halen die meteen aansloot en zodoende had ik een half uur de tijd om bij de 2e te komen. Prachtige paleizen, de een nog mooier dan de ander. Ze waren van kooplieden die rijk waren geworden van de handel in specerijen, kleurstoffen, medicijnen, textiel en metalen, ook scheepsbouw en het bankwezen. Een beetje te vergelijken met onze grote grachtenpanden die waren ook van rijke kooplieden. De Rolli waren van de aristocratie en zij moesten onderdak geven aan vreemdelingen, soort hotels dus. Ik heb honderden trappen beklommen op en neer en de mooiste plafonds met beschilderingen, prachtige schilderijen en beelden bekeken. Voor zondag had ik mijn laatste palazzo geboekt, maar daar ik morgen van plan ben om met de boot naar Camogli te gaan en niet voor zessen terug zal zijn, dacht ik ik ga gewoon kijken of ik er nu al naar toe kan. En ja hoor geen probleem. Ik kreeg zelfs een privé rondleiding in t Engels van 8 !!! dames uit Miami die hier 2 maanden kunstgeschiedenis studeren en hun professor luisterde mee of ze het wel goed deden. Ze raden mij aan om ook nog even naar de kerk Santa Maria di Castello te gaan. Toen ik binnen kwam dacht ik tja een kerk met schilderingen. Maar toen ik een vrouw die bij de ingang zat, vroeg wat er allemaal te zien was, regelde zij een gids voor mij en kreeg ik een fantastische rondleiding door de hele kerk, de achterkant en de zijkanten tot in de crypten. En uiteindelijk in een prachtige tuin, waar ook mevrouw Stella bezig was met planten water geven, zij onderhoudt de tuin. Ze vertelde me alles over de planten en ik bleef lekker lang in die mooie tuin, zo bijzonder. We gingen samen de deur uit en ze vond het ook leuk dat ik zo geïnteresseerd in haar planten was. Het is elke dag open, dus heerlijk om nog eens naar toe te gaan op een middag na school. En als ik hier zou wonen zou ik haar elke week gaan helpen.

Zondag 19-10 Heerlijk uitslapen vandaag en een lekker ontbijtje met gekookt ei. Mijn boot naar Camogli gaat om 14.00 uur dus ik heb vanochtend rustig de tijd. Bij de Porto Antico neem ik eerst een lekkere cappuccino op t terras (dacht ik). Maar wat een vieze koffie was dit en dan ook nog eens 2x de prijs die ik normaal betaal,  Afzetter die kerel! De mooie boottocht naar Camogli langs de Ligurische kust duurt ongeveer 3 kwartier. De meeste mensen varen verder door naar Portofino en daar ik daar al met Jan Joost geweest ben 3 jaar geleden stapte ik bijna als enige uit in Camogli. Portofino is vreselijk toeristisch. Camogli daarentegen is een schattig klein dorpje, het ligt in een kleine baai met een kiezelstrand en vissersboten. Er zijn hier best ook wel toeristen, dat ben ikzelf natuurlijk ok, maar dat is ok. Eerst maar even nu een wel lekkere cappuccino aan t water genomen voor de normale prijs. Over een lange weg loop je langs het water, dan een hele steile trap omhoog en dan loop je weer naar beneden naar het haventje. Toevallig was er een wijnfeest gaande, dus lekker glaasje witte wijn geproefd in de gezelligheid van vooral jonge mensen. Van Marta uit Bergamo had ik de tip gekregen om foccacia van de bakker Recco te eten, die is gevuld met kaas. Op de route langs het water stond een lange rij wachtenden, dat bleek de winkel van Recco te zijn. Dus ik sloot me ook aan in de rij natuurlijk. Het wachten waard, wat een heerlijke foccacia, hij was nog warm, zo uit de oven, heel dun en gevuld met soort burrata. Echt verrukkelijk!! Marta was helemaal jaloers. Terug in Genua vlug naar huis want ik zou gaan eten bij Federica haar Pansotti was gevuld met borage een groene groente die smaakt naar spinazie. Met een notensaus eroverheen. Ook echt heerlijk. De fles wijn maken we geheel soldaat en die maakt de tongen los, in ieder geval bij Federica want ze ratelt maar door en heeft t over van alles en nog wat, maar vooral over familie en in t bijzonder over haar vader, daar had ze nogal wat problemen mee zo te horen. Ik versta een heleboel niet, maar ik begrijp wel de essentie.  Na 3 uur ingespannen Italiaans luisteren en een beetje pratenrol ik om 10 uur mijn bed in. Het was een heerlijk en weer bijzonder weekend.