Week 3

Maandag 20 oktober Vandaag hele dag regen, soms komt t met bakken uit de hemel, zo ook als ik naar school loop en weer terug. Maar ik heb gelukkig een goede plu bij me en ik hoef niet op de fiets. En ik heb tenminste mijn bergschoenen ook niet voor niets meegenomen.Toen ik in maart dit jaar met Jan Joost in Puglia was en we in een winkel liepen, hoorde ik een Italiaans gezongen lied alla Leonard Cohen of onze Boudewijn de Groot. Het trok in ieder geval mijn aandacht. Door Shazam bleek het Fabrizio di Andre te zijn die zong, nou de CD dan of ws een tape. Hij zingt prachtige liedjes over zijn leven en de  vele misstanden in Italië. Hij blijkt geboren te zijn in Pegli een dorpje vlakbij Genua, wat nu aan Genua vast zit. Wij hebben daar al 2 x gekampeerd. Daarna woonde hij in Genua. In mijn Genua gids las ik dat er een klein museumpje zit in Genua op de via del Campo (en via del Campo is toevallig ook het nummer dat ik hoorde) dat aan Fabrizio gewijd is. Dus ik er naar toe in de regen, maar ok met plu. Een heel klein museumpje met oude platen en foto’s van Fabrizio de Andre aan de muren. En zijn gitaar, voor het museum een kostbaarheid, daar waren ze zo trots op, die heeft er een ereplaats. Ik heb 2 CD’s gekocht met de 2 nummers die ik kende, thuis maar eens rustig beluisteren.

Dinsdag 21-10 Vandaag weer droog, geen zon. Na school ga ik naar de bioscoop Sivori, waar om half 4 een film draait met na afloop een kop thee. Het is een Engelse film the Rosés maar nagesynchroniseerd. Eigenlijk begrijp ik er niets van. Ik kan de vele heftige discussies helemaal niet volgen. 
Het enige wat ik begrijp is door wat Martha, die de film al zag, mij erover verteld heeft. Er worden voortdurend scheldwoorden over en weer naar elkaar geslingerd zo ook het woord “ stronzo en stronza” wat klootzak betekent. Toevallig hadden we het vanmorgen in de les over scheldwoorden en iemand zei dat ie wel meer scheldwoorden wilde weten, dus ik kan morgen als de juf vraagt wat ik gisteren gedaan heb, tenminste vertellen dat ik er een woord bij geleerd heb door deze film. Vanavond bij t koken zei Federica dat ze mij maar vreemd vond koken, ik bakte mijn gniocchi en dat moest volgens haar helemaal niet. Daarna kregen we het over Pfeiffer, die ik overigens nog nergens gespot heb en ze zei dat Deborah een vriend van hem was, maar dat had ik ook al van haar zelf gehoord. Grappig maar Federica zei ook dat ze hem maar een pedanterig mannetje vond en ze maakte er precies de beweging bij zoals hij is.

Woensdag 22-10 De laatste dagen spreek ik steeds af met mijn nieuwe Chinese vriendin Ling op de trappen van de Basiliek van de Santissima Annunziata del Vastato, waar we dan ons broodje samen in de zon opeten.
Het lijkt of ze steeds beter Engels en ook beter Italiaans spreekt. Maar soms begrijpt zij mij helemaal niet, zoals het woord Taichi en  2e hands winkel. Dus nu heb ik mijn Google vertalen ook op Chinees ingesteld en dan begrijpt ze me wel. En als ze het opeens begrijpt, lacht haar hele gezicht.

Donderdag 23-10 Vandaag een heel slechte dag op school, het leek wel of ik alles was vergeten. Ik snapte niets meer, ik werd er echt helemaal moedeloos van. Gelukkig kon ik ‘s middags weer lachen met Ling.
We waren bij de universiteits bibliotheek waar een interactieve wiskundige tentoonstelling was over figuren en wiskundige vraagstukken. Er was bv ook een recht opstaand bord waar 100 balletjes naar beneden ratelden, (zie foto) dan blijkt aan t eind, dat er in t centrum van het bord veel meer balletjes zitten dan aan de zijkanten. Waarom dat zo iskonden ze ons niet uitleggen. Toen zei Ling het lijken wel mensen, die gaan ook allemaal naar het centrum van een stad en maar heel weinig naar de buitenwijken. Vond ik zo grappig gezien van haar. Morgen komt Tijs gezellig heb ik even pauze en wat afleiding van de school en de druk tot presteren.